Verschillen karakter (gebaseerd op onze poezen)
Tussen deze twee rassen zijn toch heel wat veschillen waar te nemen. Wat ons vooral opgevallen is, is dat de Ocicat een enorm groot jagersinstinct heeft. Zij gaat anders om met “speeltjes” dan de zachtaardige Ragdolls. Bij haar is het echt kwestie van leven of dood om een pluchen muisje te kunnen vangen, balletjes, iets hangend aan en stokje... zij ligt altijd op de loer om op het juiste moment te kunnen toeslaan en maakt geweldig spectaculaire sprongen.
De Ragdolls gaan meer spelen om te spelen en springen, halen uit naar alles wat beweegt, althans Taiga toch. Yumi moet soms wat meer gepushed worden, maar eens ze begonnen is, is er geen stoppen meer aan tot ze hijgend en uitgeput ergens moet gaan neerliggen. Taiga is altijd te vinden voor een spelletje, ze zoekt ons soms zelf op om te vragen om te spelen met haar. Het lijkt wel of ze ergens in haar “kittentijd” is blijven hangen, enorm schattig en we hopen dat dit zo mag blijven.
Wat ons ook nog is opgevallen is dat de Ragdolls enorm graag gestreeld worden op hun buik, ze leggen zich soms zodanig dat ze vragen om over hun buikje te strelen met als gevolg een ontspannend snorrend geluid dat gepaard gaat met spinnen.
MoucheMouche echter heeft het hier helemaal niet voor, zij draait zich onmiddellijjk terug om als ze op haar rug gelegd wordt. Voor haar is het blijkbaar een erg onaangenaam en onveilig gevoel. Ook is zij veel baasgerichter, zij heeft echt haar favoriet en dit is niemand minder dan haar baasje natuurlijk. Op alle mogelijke manieren kan ze zich opdringen om op zijn schoot te kunnen liggen, is het nu maar een deeltje, op zijn zij, op zijn benen, het doet er allemaal niet toe. Zolang ze maar op zijn schoot kan liggen in alle (on)mogelijke posities. In tegenstelling tot de Ragdolls, smijten deze zich liever gewoon ergens neer in de buurt van hun baasjes of op schoot. Ook is MoucheMouche jaloers ingesteld. Als ze in de verte nog maar 1 van de andere twee naar haar “ventje” zien gaan, heeft ze die al heel erg goed in de gaten. Als er zich dan 1 van de twee durft neerploffen op zijn schoot, blijft ze vanop een afstand kwaad kijken en is ze voor een “heel kort tijdje” kwaad op hem.
Ze is ook helemaal gek op warmte, alles en iedereen waar een straal “warmte” uitkomt, zoekt ze op. Een volledig draaiende chauffage houdt haar dan ook niet tegen om er rustig een dutje op te gaan doen. Na een tijdje kan het haar wel iets te warm worden onder haar voetjes en dan schudt ze daar zo eens mee, wel een schattig zicht. Ze zoekt ook altijd de andere twee op om van hun warme vacht te kunnen profiteren en speelt het altijd klaar om in het midden te liggen. Ze is zelfs zo gek op de warmte dat ze ons na een warme douche komt opzoeken en gewoon spontaan het bad inspringt om te kunnen genieten van de laatste warme druppels. Haar vacht heeft in principe ook veel minder verzorging nodig in tegenstelling tot die van onze andere twee pluizige lieverdjes. Ze wordt ook niet graag gekamd/geborsteld, ze wordt nl niet graag gedwongen op schoot geplaatst hoewel ze zo’n ontzettend grote schootkat is. Ze zal altijd wel zelf ons gezelschap opzoeken.
Het vertrouwen in de mensheid is bij haar ook minder in die zin dat ze veel meer naar haar “baasje” toetrekt. Het heeft lange tijd geduurd eer ze mij ook aanzag als baasje en soms deinst ze nog achteruit als ik haar wil strelen, aandacht wil geven, op schoot wil nemen, ...
Als er volk over de vloer komt, dat haar niet aanstaat, dan gaat ze die ook niet opzoeken. Daarentegen als ze na een tijdje het gevoel heeft dat ze ze wel kan vertrouwen, komt ze spontaan op schoot gekropen van de bezoekers. Dit maakt van haar karakter soms echt een zeer voorbeeldig poesje, maar het is en blijft toch duidelijk dat zij haar “volk” zelf kiest.
Een zeer groot verschil is terug te vinden tijdens rumoer, lawaai, drukte. Vanaf de stofzuiger nog maar van start gaat (op het minste volume) zoeft ze weg onder de chauffage of ergens waar het voor haar een veilig is. Ook als het de kamer ernaast is, zij heeft echt enorm veel schrik van dit kwade zuigmonster.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Gelijkenissen
Naast hun eigen angsten, haten ze het alle drie om alleengelaten te worden. Zij wachten ons dan ook altijd (on)geduldig op tot we thuiskomen. Ze zijn ook allemaal sociaal ingesteld, MoucheMouche en Taiga iets meer dan Yumi. Yumi is meer het “moedersfiguur” voor deze twee deugnietjes, maar ze zoekt wel ten alle tijden ons gezelschap op en kan soms ook haar pootje op ons komen leggen met de vraag om gestreeld te worden of om haar wat aandacht te schenken.
Ze deinzen allemaal niet terug voor een dikke knuffel, MoucheMouche iets minder omdat die niet graag gedwongen wordt en zij is dan ook een zeer slank, elegant diertje wat het knuffelen niet altijd even makkelijk maakt. Ze eisen alledrie aandacht op op hun eigen manier, de ene wat extremer dan de andere, maar ik noem geen namen ;)
Nieuwe omgeving, ander kattengrit, nieuwe werkwijze van kattebak (pottytraining), verschillende soorten voeder, ... maken ze allemaal geen probleem van. Zij gebruiken het allemaal en zijn ook niet kieskeurig. Met de verhuis hebben zij zich ook allemaal verbazingwekkend snel aangepast. Het is ook makkelijk om hen trucjes aan te leren zoals bij een hond. Degene die minder luistert is Taiga, die is zodanig speels en nieuwsgierig dat ze het niet kan laten om dingen op te zoeken die niet mogen. Het enige wat ze niet doen is apporteren, tot grote spijt van de baasjes. MoucheMouche is de slimste van de hoop, daarnaast Yumi, want die leert geweldig snel en is echt een brave, slimme kat. Taiga is selectief doof en lijkt soms erg dom te zijn, maar eigenlijk doet ze dit er om en maakt haar dit dus ergens de slimste van de hoop?
